Artikel: De waarde van ‘value beleggingen’

(DWT 24/09/2005) Paramaribo - In deze tijd van geflatteerde prijzen voor allerdaagse dingen is het ook moeilijk om aandelen te vinden die niet overdreven duur zijn. Vermogensbeheerders met een value benadering concentreren zich op het systematisch selecteren van aandelen met potentie voor waardeherstel. Vaak vertonen dit soort managers een contraire beleggingsgedrag waarbij zij tegen de massa en algemene mening ingaan.

Value beleggingsstijlen worden gekenmerkt door twee ‘waarheden’. Allereerst zijn beleggers emotioneel: men heeft sterk de neiging om overdreven te reageren op korte termijn gegevens en incidenten. In goede tijden zal men het aandeel blijven kopen terwijl het veel te duur is. In slechte tijden zal men het aandeel blijven verkopen ondanks dat de intrinsieke waarde meer is dan de waarde van het aandeel. Hierdoor ontstaat een cyclus van onder- en overwaardering van aandelen.

De tweede waarheid is het gegeven dat de winstgevendheidgroei van een bedrijf en de koersgroei van een aandeel tenderen terug te keren tot het langjarige gemiddelde. Men zal altijd vermogen sturen naar die activiteiten die hoog renderen ten koste van laagrenderende activiteiten.

Wanneer men beide waarheden accepteert en systematisch en gedisciplineerd weet te gebruiken bij de selectie van investeringsmogelijkheden dan is het identificeren van bedrijven waar de marges en winstgevendheid tijdelijk onder druk staan een koud kunstje. De fondsen profiteren dan van het koersherstel als de winstgevendheid herstelt.

De kunst bij deze strategie is het voorkomen van de ‘value trap’. Wanneer moet je verlies nemen omdat het omslagpunt van winstdaling naar winstgroei te lang op zich laat wachten? Om dit te voorkomen is een helder en gedisciplineerd investeringssystematiek nodig.

Iedereen kent Warren Buffet. Velen zien hem als de ‘value guru’ van de VS. Buffet zweert bij de intrinsieke waarde van een bedrijf en daarmee ook haar aandeel. De intrinsieke waarde is de ‘fair value’ waarde van toekomstige winstgroei.

Het bepalen van de ‘fair value’ investeringen lijkt door het gebruik van formules simpel. Het is echter niet zo makkelijk. Nadat een formule een uitslag geeft is nog maar de vraag hoe we dit moeten interpreteren. Een value belegging kan op 101 manieren geïnterpreteerd worden. Dit maakt het moeilijk omdat de verschillende kenmerken in verschillende combinaties anders beoordeeld moeten worden. Men moet uiteraard altijd blijven leren en ontwikkelen.

Buffet legt de nadruk op de volgende punten:

Business
Buffett belegt alleen in bedrijven die hij begrijpt en kan analyseren. Zoals hij zegt: ‘ het gaat er niet om hoeveel je weet, maar hoeveel je niet weet’. Dit noemt hij riskmanagement. Hoe meer je niet weet hoe meer risico je loopt. Als je het bedrijf en haar propositie begrijpt dan kun je ook een reële voorspelling maken van de winstgroei en overige toekomst van het bedrijf. Vervolgens kijkt hij ook naar de consistentie van de geschiedenis. Een bedrijf die jaar in jaar uit haar verwachtingen waarmaakt zal ze waarschijnlijk in de nabije toekomst ook waarmaken. Tenslotte beoordeel of de propositie in de huidige omstandigheden nog steeds toekomst heeft. Een producten van filmrolletjes zal met de opkomst van digitale fotografie een moeilijke toekomst tegemoet zien.

Management
Buffett evalueert de kwaliteit van het management op basis van drie elementen. Dit is wellicht het moeilijkst te doorgronden. De cruciale vraag die elke belegger moet stellen is de volgende: Is het management rationeel, met name als het om de vraagstuk gaat of opbrengsten gebuikt moeten worden voor herinvesteringen of uitgekeerd moeten worden aan de aandeelhouders. Veel ondernemers willen alleen maar groeien en denken niet na over de gevolgen van een te grote onderneming. Zie Ahold als voorbeeld. Het management oordeelde emotioneel als het gaat om het verkrijgen van macht door groei in plaats van rationeel te besluiten of investeringen aandeelhouderswaarde creëren

Het tweede element is eerlijkheid. Hoe eerlijk is het management als het gaat om het erkennen van fouten. Tenslotte is het derde element blijft men entrepreneurial denken of wordt men een log tankerschip dat nauwelijks van haar koers te krijgen is, zelfs als we dat allemaal willen.

Value
De laatste kenmerken waar Buffet naar kijkt zijn value kenmerken. Deze kenmerken bepalen de intrinsieke waarde van het bedrijf. Buffet projecteert toekomstige inkomsten en verdisconteerd ze naar huidige waarden. Dit is op zich makkelijk maar in combinatie met eerdere kenmerken vormt ze de basis voor investeringen.

Als je deze punten gedisciplineerd gebruikt en toepast dan kom je aan gemiddelde resultaten van 25% winst per jaar. Wilt u meer weten over beleggers als Warren Buffet mailt u ons.

© Drs Robin Bonnerjee, Sares Invest (saresinvest@incartrust.com)
InCar Trust is aanspreekpunt voor Sares Invest in Suriname en het Caribische gebied

Artikel: Long-short Fixed Income

(DWT 10/09/2005) Paramaribo - Beleggen in aandelen kan lastig zijn. Er zijn echter andere beleggingsklasse waarin belegd kan worden. Obligaties, schuldbewijzen in bedrijven of landen of andere supranationale overheden, zijn daar voorbeelden van. Obligaties worden door velen TEN ONRECHTE ervaren als veilig en waardevast. De obligatiebeleggers in Argentinië, Parmalat of Ahold kunnen daar over meepraten.

Beleggen in obligaties kan dat op meerdere manieren. De simpelste strategieën zijn de long en short beleggingen in obligaties.

Long beleggingen

Long gaan betekent simpelweg obligatie kopen en houden. De doelstelling is om laag in te kopen en hoog te verkopen en in de tussentijd ook couponrente te ontvangen.

Short beleggingen

Short gaan: hier wordt geanticipeerd op een dalende obligatiemarkt. Als een investeerder verwacht dat de koers van een obligatie zal gaan dalen dan leent hij deze obligatie van een bank. De obligatie verkoopt hij vervolgens aan de markt (stel voor 10 euro). De koers daalt, laten we zeggen naar 7 euro. De investeerder koopt vervolgens de obligatie tegen deze lagere koers om de obligatie vervolgens weer aan de uitlener terug te geven. De investeerder heeft de obligatie verkocht voor 10, teruggekocht voor 7 en houdt 3 euro onder de streep over.

Andere strategieën

Anders dan de eerder genoemde strategieën zijn de Arbitrage en Opportunistische strategieën. Arbitrage strategie betekent het beleggen in een of meerdere obligatie waardepapieren en tegelijkertijd jezelf beschermen tegen het onderliggende marktrisico door simultaan in andere obligatie waardepapieren te beleggen. De fondsmanagers proberen winstmogelijkheden te benutten die ontstaan door kleine prijsverschillen terwijl ze verwaarloosbare risico’s nemen ten opzichte van renteontwikkelingen en andere marktrisico’s. In veel gevallen zal een manager een positie innemen en tegelijkertijd short gaan in soortgelijke waardepapieren maar wel met een historische of mathematische link. Een voorbeeld is om bij mogelijke rente stijgingen short te gaan in langlopende waardepapieren en long te gaan in kortlopende waardepapieren. Als de historische of mathematische relatie tijdelijk wordt verstoord door een gebeurtenis, markt voorkeur of andere exogene shockgebeurtenis waardoor de vraag en/of aanbod van de waardepapieren een ongebruikelijke beweging maakt, dan zullen de fondsmanagers er dan vaak profijt van willen maken. Middels hun mathematische modellen kunnen ze de kansen op zulke abnormaliteiten goed inschatten. Managers maken dus winst als na een dergelijke gebeurtenis de markt weer terugveert naar de normaal positie. Het is heel moeilijk om substantiële winst in obligaties te genereren op basis van renteontwikkelingen. Daarom zullen de meeste managers proberen om rente neutraal te beleggen. Ze moeten het uiteindelijk hebben van hun inzichten om winsten te genereren door prijsverschillen in hun voordeel uit te spelen. Omdat deze prijsverschillen ontstaan door renteontwikkelingen, bewegelijkheidcurven, verwachte cashflow, veranderingen in credit ratings en andere kwantificeerbare gebeurtenissen zullen de meeste managers vaak gebruikmaken van zeer uitgebreide rekenmodellen.

Bij opportunistische strategie zal men gebruikmaken van dezelfde instrumenten maar hoeven de verschillende obligatiewaarden niet gerelateerd zijn. De strategie mag gebruikmaken van bijvoorbeeld richting of relatieve evaluatie van de verschillende obligatiesectoren en geografische locaties.

Een veel gebruikte obligatiefonds is het Low Volatility fonds 4. Met een gemiddeld jaarrendement van 12,1% en een bewegelijkheid van 1,8%, behoort ze tot de best in haar categorie. Haar referentie-index, de JP Morgan Global Government Bond Index, heeft een gemiddeld jaar rendement van 5,9% bij een bewegelijkheid van 6,6% gerealiseerd. LVS4 geeft meer dan 100% meer rendement en 67% minder risico. Willen wij niet allemaal winnen zonder risico te lopen? De strategie die deze manager hanteert is een mix van de vier bovenstaande strategieën. De resultaten spreken voor zich!

LVS 4	Jan	Feb	Mrt	Apr	Mei	Jun	Jul	Aug	Sept	Oct	Nov	Dec	YTD
1997	1,18%	0,99%	0,62%	1,31%	1,19%	1,06%	1,15%	0,98%	1,76%	0,96%	1,29%	0,79%	14,11%
1998	0,87%	0,85%	1,32%	1,66%	1,40%	1,38%	1,27%	0,91%	0,81%	0,71%	1,02%	1,50%	14,58%
1999	0,82%	0,75%	0,82%	1,52%	0,84%	1,04%	1,00%	1,01%	0,63%	1,06%	1,84%	1,68%	13,80%
2000	1,38%	1,40%	0,53%	0,84%	0,89%	1,07%	0,72%	1,09%	0,76%	0,74%	0,79%	0,46%	11,19%
2001	1,54%	1,22%	0,70%	0,87%	0,90%	0,89%	0,81%	1,13%	-0,57%	0,99%	0,61%	0,52%	10,03%
2002	0,76%	0,56%	0,86%	0,98%	0,73%	-0,58%	0,06%	0,33%	0,18%	0,33%	0,56%	0,71%	5,60%
2003	1,63%	0,69%	0,78%	1,77%	1,14%	0,99%	0,84%	0,72%	1,11%	1,40%	1,05%	1,68%	14,70%
2004	1,58%	0,75%	0,29%	0,84%	0,21%	0,44%	0,18%	0,34%	0,76%	0,68%	1,32%	2,26%	10,17%
2005	0,07%	0,94%	0,07%	0,50%	0,11%	0,81%	1,01%	0,00%	0,00%	0,00%	0,00%	0,00%	2,54%

© Drs Robin Bonnerjee, Sares Invest (saresinvest@incartrust.com)
InCar Trust is aanspreekpunt voor Sares Invest in Suriname en het Caribische gebied